Pierwszą czeską balladę romantyczną, Toman a lesní panna, stworzył František Ladislav Čelakovský. Natomiast w poezji słoweńskiej gatunek ten uprawiał France Prešeren, autor między innymi wiersza Rybak.
Ballada romantyczna w Polsce W Polsce najsłynniejsze ballady romantyczne wyszły spod pióra Adama Mickiewicza. Świteź, Świtezianka i To lubię to największe osiągnięcia polskiego romantyzmu w zakresie ballady.
Jeśli chodzi o kwestie wersyfikacyjne, to polskie ballady niemal zawsze były pisane strofą czterowersową, najczęściej klasyczną strofą stanisławowską 10(5+5)/8/10(5+5)/8, lub strofą stanisławowską rozszerzoną 11(5+6)/8/11(5+6)/8. Adam Mickiewicz wprowadził nowy rodzaj zwrotki anapestycznej 14(7+7)/10/14(7+7)/10, nazywany dziś jego imieniem. Użył jej w utworach Czaty i Trzech Budrysów. Wyjątkowo ballady pisano wierszem stychicznym lub nieregularnie stroficznym. Do ballad romantycznych nawiązywali późniejsi poeci, na przykład Kazimiera Iłłakowiczówna (w Bajce o złej matce).
Przypisy
Kategoria:Gatunki literackie