Wybuch I wojny światowej przerwał mu zbieranie materiałów do pracy doktorskiej na temat geologii Jury Szwajcarskiej, między jeziorem Lac de Joux i miasteczkiem Vallorbe. Wstąpił do "plutonu szwajcarskiego", zbierającego studentów i robotników, których wojna zastała w Szwajcarii, i udał się do kraju. W maju 1915 dostał się do niewoli rosyjskiej jako legionista Brygady Karpackiej. Powrócił z niewoli do Lwowa w sierpniu 1919.
Ponownie spotkany Jan Nowak, wówczas komendant naftowy w Krośnie, skierował go do Borysławia, do reaktywowanej Stacji Geologicznej. Pracę rozpoczął pod kierunkiem Konstantego Tołwińskiego jako asystent, a następnie jako geolog, zbierając informacje na temat objawów ropy naftowej, gazu ziemnego, solanek i wód słodkich, napotykanych w wierceniach poszukiwawczych. Poza tym wykonał szereg map geologicznych w skali 1: 25 000, głównie we wschodniej części Karpat fliszowych. Na tej podstawie przygotował pracę Szkic geologiczny okolicy Opaki, na podstawie której uzyskał w 1924 doktorat u Wojciecha Rogali, na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie.