Po ślubie wprowadziła się wraz z mężem do zamku w Vaduz i jako pierwsza księżna w historii zamieszkała w Księstwie. Była znana ze swojego bardzo dużego zaangażowania w życie mieszkańców, którzy nazywali ją księżną Giną. W 1945 roku osobiście pomagała uchodźcom na granicy z Austrią w Schaanwaldzie. 30 kwietnia 1945 roku z jej inicjatywy powstał Liechtensteiński Czerwony Krzyż, któremu przewodniczyła w latach 1945–1985. Organizacja angażowała się w pomoc humanitarną w krajach rozdartych wojną, a później także w pomoc na terenie Liechtensteinu. W 1956 roku księżna Gina otworzyła pierwszy dom dziecka pod protektoratem LCK w Triesen, a w 1972 roku pierwsze pogotowie ratunkowe. Udzielała się również w lokalnym Stowarzyszeniu Pomocy Rodzinie. Angażowała się także w pomoc osobom starszym i przewlekle chorym, a także osobom z niepełnosprawnością. Wspierała harcerstwo i uczestniczyła w harcerskich imprezach. Prowadziła kampanie na rzecz wprowadzenia praw wyborczych kobiet. Pasjonowała się turystyką górską, odbyła górskie wędrówki po Alpach. Jej imieniem został nazwany jeden z najważniejszych szlaków górskich w kraju Fürstin Gina Weg (Sareis w Malbun – Augstenberg – Pfälzerhütte).