Działalność zawodowa i społeczna W latach 1979–1983 pracował jako trener w Olimpii Goleszów, po czym do 1984 był zatrudniony w ośrodku przygotowań olimpijskich w Bielsku-Białej. Od 1984 do 1990 prowadził reprezentację Polski w kombinacji norweskiej, trenował ją m.in. podczas igrzysk olimpijskich w 1988 w Calgary. Następnie przez kilka lat zajmował się prowadzeniem sklepu z odzieżą i obuwiem. W latach 1994–1999 pełnił funkcję wiceprezesa do spraw sportowych w Polskim Związku Narciarskim. Odpowiadał za zatrudnienie Czecha Pavla Mikeski jako trenera głównego polskiej kadry skoczków. W czerwcu 1999 sam objął to stanowisko. Wprowadził do sztabu szkoleniowego fizjologa Jerzego Żołądzia oraz psychologa Jana Blecharza. Wkrótce sukcesy w prowadzonej przez niego kadrze zaczął odnosić Adam Małysz – trzykrotnie z rzędu zdobył Puchar Świata, wywalczył trzy tytuły mistrza świata, wygrał 49. Turniej Czterech Skoczni oraz zdobył srebrny i brązowy medal na igrzyskach olimpijskich w 2002 w Salt Lake City. Prowadzony przez niego zespół 9 grudnia 2001 po raz pierwszy w historii stanął na podium w konkursie drużynowym PŚ, plasując się na trzecim miejscu (za Finami i Japończykami). W marcu 2004 Apoloniusz Tajner podał się do dymisji, motywując to względami osobistymi.