Przez długie lata był przewodniczącym Rady Miejskiej Grodna.

W dwudziestoleciu międzywojennym i w czasie II wojny światowej był proboszczem parafii Znalezienia Krzyża Świętego, dziekanem w Grodnie oraz dyrektorem szkoły bernardyńskiej w Grodnie. W 1939 nadano mu godność kanonika honorowego kapituły bazyliki metropolitalnej wileńskiej.

W 1942 w grupie kilku innych księży z Grodna został aresztowany przez gestapo jako zakładnik. Uwolniony po dwóch miesiącach.

Po wojnie abp Romuald Jałbrzykowski mianował go wikariuszem generalnym na okręg grodzieński, w granicach Białoruskiej SRR.

Zmarł po ciężkiej chorobie 18 czerwca 1954 w Grodnie. Został pochowany w grobie rodzinnym w Rotnicy k. Druskienik.

Jego popiersie znajduje się w kościele Znalezienia Krzyża Św. w Grodnie.

Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (10 listopada 1938) „za zasługi na polu pracy społecznej”. Złoty Krzyż Zasługi (27 czerwca 1928)M.P. z 1928 r. nr 150, poz. 269 „za zasługi na polu pracy społecznej i oświatowej”.

Przypisy

Bibliografia Pamięć Grodna 1919–1939: informator wystawy luty-kwiecień 1999, red. Andrzej Stawarz, Muzeum Niepodległości w Warszawie, Stowarzyszenie Grodnian im.