Niezatwierdzenie p. Stępniewskiego na stanowisku prezydenta miasta, "Nowy Dziennik Kresowy", nr 257, 16 września 1930, s. 4. Po odejściu z funkcji kontynuował pracę jako dyrektor apteki (do 1939), był również znanym w mieście działaczem charytatywnym.
W 1939 walczył w Wojsku Polskim i został aresztowany przez NKWD, udało mu się uciec (w latach 1939–1944 ukrywał się na Litwie). W 1944 powrócił do Grodna, jednak za pomoc Armii Krajowej został wywieziony do KL Stutthof, gdzie zmarł nieco ponad tydzień po osadzeniu.
Był żonaty z Leokadią Marią, z którą miał syna Zbigniewa Bronisława Stępniewskiego (1910–1940), magistra farmacji UW i pracownika grodzieńskiej apteki, zamordowanego przez NWKD w Charkowie.
Przypisy
Bibliografia (red. Jan Bohdan Gliński), Słownik biograficzny lekarzy i farmaceutów – ofiar drugiej wojny światowej. T. 3, Naczelna Izba Lekarska, Wrocław 2003, s. 341-342 (biogramy ojca i syna) Kustosz Wiktoria Tkaczowa, Najstarsza apteka na Białorusi, "Słowo Życia. Gazeta Diecezji Grodzieńskiej", Nr 1 (246), 13 stycznia 2008
Linki zewnętrzne