Po wystrzeleniu ostatniego naboju, zamek zostaje w tylnym położeniu. P-64 nie posiada dźwigni zwalniania zamka; aby zwolnić zamek należy (przynajmniej częściowo) wyciągnąć magazynek i odciągnąć zamek do tyłu. Do zasilania stosuje się magazynek wymienny pudełkowy, jednorzędowy o pojemności 6 nabojów. Pistolet posiada stałe przyrządy celownicze, celownik szczerbinkowy ustawiony na 50 m. Lufa ma 4 bruzdy prawoskrętne. Pistolet ma prostą budowę i niewielką masę.
Wadami pistoletu jest niewłaściwie wyprofilowany, wąski i krótki chwyt, utrudniający trzymanie zwłaszcza strzelcom o większych dłoniach, zbyt mała pojemność magazynka i za duża siła nacisku na spust przy samonapinaniu. Wadą broni jest także silny i nieprzyjemny odrzut, wynikający między innymi z małej masy i niewygodnego chwytu. Pistolet był ponadto produkowany kosztowną metodą obróbki skrawaniem.
Użytkownicy Łuczak, Wojciech. Eksportowe manipulacje in Raport-WTO 05/2011, p.26 (in Polish)
Przypisy
Bibliografia Mieczysław Adamczyk. Pistolet P-64. Warszawa, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1974.
Linki zewnętrzne The Unofficial P-64 Resource Modern Firearms Fotografie, przekroje wersji szkolnej, oraz opisy/ilustracje budowy
P-64