W kwietniu 1978 objął stanowisko dyrektora Banku Państw Afryki Środkowej, na którym pozostał do 1990.
Kariera polityczna W 1973 został członkiem Komitetu Centralnego Gabońskiej Partii Demokratycznej (PDG). W wyniku ustaleń konferencji narodowej w Gabonie, 3 maja 1990 objął stanowisko szefa rządu. W wyborach parlamentarnych w październiku 1990 dostał się do Zgromadzenia Narodowego z ramienia PDG. Przed wyborami prezydenckimi w grudniu 1993 był szefem kampanii prezydenckiej Omara Bongo. Po wyborach, w marcu 1994 podał się dymisji, lecz prezydent Bongo zachował go na stanowisku szefa rządu. Po podpisaniu nowego porozumienia z opozycją w październiku 1994, premier Oyé-Mba podał swój gabinet do dymisji. 2 listopada 1994 nowym szefem rządu został Paulin Obame-Nguema.
W gabinecie premiera Obame-Nguemy, objął stanowisko ministra spraw zewnętrznych i współpracy, które zajmował do stycznia 1999. 25 stycznia 1999 został mianowany ministrem planowania w rządzie Ntoutoume Emane. 28 grudnia 2007 objął stanowisko ministra kopalnictwa, ropy naftowej, energii, zasobów wodnych i promocji nowej energii w gabinecie Jeana-Eyeghe Ndonga.