Order Świętego Józefa (it. Ordine del Merito sotto il titolo di S. Giuseppe) – toskańskie odznaczenie za zasługi cywilne i wojskowe, będące odznaczeniem państwowym od 1807 do 1860, istnieje nadal jako order domowy wygnanej z Włoch toskańskiej gałęzi rodu Habsbursko-Lotaryńskiego.
Historia Order Świętego Józefa istniał w Toskanii już na początku XVI wieku jako zakon rycerski, ale z biegiem czasu został zapomniany. Zdetronizowany przez Napoleona wielki książę Toskanii Ferdynand III otrzymał od cesarza Francuzów we władanie dawne biskupstwo Würzburg w Niemczech i odnowił 19 marca 1807 order św. Józefa jako order państwowy swego kraju. Po powrocie na tron Toskanii w 1814 w. ks. Ferdynand ustanowił order jako odznaczenie toskańskie w 1817. Order, który posiadał trzy klasy – Wielki Krzyż, Komandorię i Krzyż Kawalerski, mógł być nadawany cywilom, wojskowym i duchownym pod warunkiem wyznawania wiary katolickiej. Wielki Krzyż mogli otrzymać tylko szlachcice, otrzymanie komandorii wiodło ze sobą dziedziczne szlachectwo, a krzyża kawalerskiego szlachectwo osobiste.