Pełnił obowiązki prezesa Powiatowego Związku Kółek Rolniczych, a od 1926 Okręgowego Związku Organizacji i Kółek Rolniczych (województwa nowogródzkiego).
Działał w samorządzie miasta i powiatu Nieśwież: w latach 1922–1932 był przez dwie kadencje członkiem Wydziału Powiatowego w Nieświeżu (organu wykonawczego Sejmiku Powiatowego). W 1929 w imieniu samorządu przyjmował w Nieświeżu prezydenta Mościckiego. Pisywał do lokalnej prasy m.in. „Wspólnej Sprawy”.
Pod koniec lat 20. związał się ze Związkiem Naprawy Rzeczypospolitej. W 1930 wybrany senatorem III kadencji z listy BBWR w województwie nowogródzkim, mandat pełnił do 1935.
Po agresji sowieckiej na Polskę aresztowany w Malinowszczyźnie, przebywał w aresztach w Mołodecznie, Mińsku i Archangielsku. Zmarł prawdopodobnie w Archangielsku w 1941.
Pozostawił po sobie córkę Janinę Świętorzecką, syna Edwarda i córkę Jadwigę Domysławską.
Jego symboliczny grób znajduje się na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 84-3-19).
Ordery i odznaczenia