W eseju tym Asimov rozważa fakt istnienia dużej liczby obiektów planetarnych (duże obiekty Układu Słonecznego oprócz Słońca i naturalnych satelitów), oraz że granica pomiędzy dużymi planetami a planetoidami nie jest ściśle określona. thumb | 510px | right | Porównanie wielkości ziemskiego Księżyca, Trytona (księżyca Neptuna), Charona (księżyca Plutona), kilku "mezoplanet" i większych planetoid
Stwierdza, że konieczne jest określenie parametrów klasyfikacji tych obiektów. Asimov podkreśla, że istnieje różnica między Merkurym, dla którego nie ma wątpliwości, że należy do kategorii dużych planet i Ceres, największego znanego obiektu planetarnego, dla którego nie ma wątpliwości, żeby zaliczyć go do kategorii planetoid. Pluton natomiast jak stwierdzono leży pomiędzy tymi dwiema kategoriami. Zamiast określania, czy Pluton należy do "dużych" czy do "małych planet", Asimov proponuje, żeby każdy obiekt o wielkości pomiędzy tymi dwiema kategoriami nazwać mezoplanetą (ang. – mesoplanet), ponieważ "mesos" w języku greckim oznacza "średni".