Wobec tego plany Sowietów skupiły się wokół trzech punktów na froncie wschodnim: zakończenie oblężenia Leningradu na północy, wykorzystanie pełnej zamętu sytuacji spowodowanej przegraną Niemców pod Kurskiem na południu oraz stworzenie największego ośrodka koncentracji sił w centrum jako przygotowanie do wiosennej ofensywy w 1944. W tym stadium działań celem sowieckich planistów było przepędzenie wszystkich wojsk niemieckich z całego terytorium Związku Radzieckiego.

W połowie sierpnia 1943 Hitler zdał sobie sprawę, że Wehrmacht może nie powstrzymać Armii Czerwonej, w związku z czym wydał instrukcje dotyczące ufortyfikowania się na linii Dniepru i maksymalne opóźnianie pochodu wojsk radzieckich na zachód. Józef Stalin był jednak zdeterminowany do jak najszybszego odbicia terytoriów Ukrainy, na których znajdowało się wiele ważnych ośrodków przemysłowych oraz baz surowcowych.

Plany Wehrmacht Rozkaz wznoszenia kompleksu obronnego wzdłuż Dniepru został wydany 11 sierpnia 1943 i został od razu wprowadzany w życie, mimo iż nie było realnych szans na utrzymanie pozycji przez okres budowy.