Trzeba tu zaznaczyć, że podobne dzieła, traktujące o początkach, powstały w innych kręgach cywilizacyjnych, np. w Chinach.

Krytyce poddał historiografów arabskich Ibn Chaldun w „Al-Mukaddima”Ibn Chaldun: Al-Mukaddima, b.m. 1996, s. 16-41. Jego zdaniem historycy arabscy spisywali przekazy ustne bez weryfikacji, polegając jedynie na isnadach; często mieszali fikcję z prawdą, zapisywali legendy; oceniali postacie historyczne przez pryzmat czasów im współczesnychAs-Sajjid Abd al-Aziz Salim: At-tarich wa-al-muarrichuna al-arab, Bajrut 1986, s. 34 i nn.

Początki historiografii arabskiej

Najwcześniejszą formą dziejopisarstwa u Arabów były hadisy – relikt etapu przekazywania wiedzy drogą ustnąHitti Ph. K.: Dzieje Arabów, Warszawa 1969, s. 206. Pewną wartość historyczną mają również opowiadania epickie, powstałe w okresie przed islamem na dworach i w środowisku beduinów, tzw. „ajjam al-arab”;