Po wyzwoleniu Kobrynia w 1919 przez Wojsko Polskie powstała Polska Szkoła Średnia w Kobryniu. Na jej czele jako dyrektor stał Józef Ginter, późniejszy krajoznawca związany z Pomorzem ZachodnimAndrzej Wroński, Józef Ginter, "Świnoujście Dzisiaj", nr 2/1994 z 15 stycznia 1994. W 1923 szkołę upaństwowiono i przekształcono w Gimnazjum Państwowe w Kobryniu. W 1924 zbudowano nowy gmach, a trzy lata później szkole uroczyście nadano imię Marii Rodziewiczówny. Patronka ufundowała m.in. drugie piętro budynku szkołyŚladami Rodziewiczówny. Został tylko Dewajtis.
W 1926 w szkole odbyły się pierwsze egzaminy maturalne. W latach 30. placówka przeprowadzała zarówno małą, jak i dużą maturę. Uczęszczało wówczas do niej ok. 250-300 uczniów, w zdecydowanej większości polskiego pochodzenia. Nauczycielką plastyki była Balbina Świtycz-Widacka. Przy szkole funkcjonowały dwie drużyny harcerskie: męska i kobieca.
Podczas wojny obronnej Polski niektórzy uczniowie gimnazjum znaleźli się wśród obrońców miastaOdnaleziono szczątki polskiego generała, "Tygodnik Wprost" z 12 września 2008Odnaleziono kolejne mogiły polskich żołnierzy, "Nasz Dziennik" z 21 sierpnia 2008, m.in. późniejszy dziennikarz Zbigniew DaniłowiczJolanta Adamska, W poszukiwaniu śladów wrześniowych mogił, "Magazyn Polski", nr 2/1992, s. 38–39.