Kampanie w Sudanie Po badaniach w Zachodniej Palestynie Kitchener został wicekonsulem w Anatolii. W 1883 r. został kapitanem w wojsku egipskim. Rok później był szefem wywiadu armii generała Garneta Wolseleya, wysłanej na odsiecz oblężonemu w Chartumie przez mahdystów generałowi Gordonowi. Kitchener zajął wysunięte stanowisko niedaleko Debby, przy zakolu Nilu, 350 km od Chartumu. Z Gordonem utrzymywał łączność poprzez kurierówD. Gazda, Powstanie Mahdiego 1881-1899, str. 98. W tym czasie zmarła w Kairze na tyfus narzeczona Kitchenera, Hermione Baker. Kitchener nigdy się nie ożenił i nie pozostawił potomstwa.
Pod koniec lat 80. Kitchener został gubernatorem Terytoriów Morza Czerwonego w randze pułkownika. W 1892 r. został naczelnym dowódcą armii egipskiej i uzyskał stopień generała-majora. W 1896 r. otrzymał dowodzenie nad wojskami biorącymi udział w kolejnej inwazji na Sudan. W ciągu 2-letniej kampanii Kitchener, ponosząc stosunkowo małe straty, zajął dogodne pozycje do ataku na stolicę mahdystów, Omdurman. 2 września 1898 r. pokonał armię mahdystów i w ciągu roku doprowadził do stłumienia rebelii. W 1898 r.