Płungiany (lit. Plungė ; żmudz. Plongė) – miasto na północnym zachodzie Litwy na Żmudzi.

Gospodarka W mieście rozwinął się przemysł włókienniczy, spożywczy oraz skórzany.

W mieście jest stacja kolejowa Płungiany.

Historia mały|lewo|Stacja kolejowa w 1930 roku Do XVI wieku miejscowe dobra należały do wygasłego rodu Gasztołdów. W XVI w. przeszły do skarbu wielkoksiążęcego i stały się siedzibą starostwa. Będąc królewszczyzną zostały nadane przez sejm w latach 1773–1775 biskupowi wileńskiemu Massalskiemu. Następnie w rękach Potockich. Później majątek kupił faworyt carycy Płaton Zubow, a w 1873 Michał Mikołaj Ogiński z Retowa. Ród Ogińskich był właścicielem majątku do roku 1921, kiedy nastąpiła parcelacja majątku przejętego przez państwo litewskie.

W czasie II wojny światowej, miasto było okupowane przez Sowietów od 1940, potem przez Niemcy od 1941, i ponownie przez Sowietów. Podczas okupacji hitlerowskiej w czerwcu 1941 roku Litwini na polecenie Niemców utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców. Przebywało w nim około 1700 osób. 15 lipca 1941 roku Niemcy zlikwidowali getto, a Żydów zamordowano niedaleko miejscowości Kausenai.