Mamy zatem kilka związanych z Asyrią kryzysów będących tłem księgi Izajasza i jego prorockiej służby dla Judejczyków. Powstaje jednak Babilon. Niewola babilońska miała miejsce w latach 586-536 p.n.e. W drugiej połowie księgi Izajasza (rozdziały 40–66) znajdują się słowa o odnowie, nadziei i pociesze dla ludzi w niewoli. My wiemy, kiedy doszło do niewoli, ale prorok i jego słuchacze nie mieli sposobu dowiedzenia się, kiedy ona nastąpi i kiedy potrzebne będzie pocieszeniehttps://bazhum.muzhp.pl/media/files/Studia_Warminskie/Studia_Warminskie-r2009-t46/Studia_Warminskie-r2009-t46-s7-30/Studia_Warminskie-r2009-t46-s7-30.pdf.
Judejczycy razem ze swoim prorokiem Izajaszem widzieli to wszystko. Mogli starać się interpretować zatem wydarzenia, które działy się na ich oczach. Izajasz przekazywał im słowa pochodzące od Boga, które często miały ostrzegać lud Izraela, jednak bezskutecznie. Mimo kolejnych krzywd, jakich doświadczali oraz interpretacji proroka, nie potrafili zrozumieć, że Bóg poprzez wygnanie na północy, pragnął usunąć buntowników z narodu, a także nałożyć na niego dyscyplinę oraz wskazać „reszcie”, że jest On w stanie uratować ich i przywrócić im świetność państwa, o ile nawrócą się do niego. Istnieją również wzmianki o Imperium Perskim, które stanie na miejscu Imperium Babilońskiego (Iz 39,5-8; 41,2-4; 43,14;