Wyspy Nowosyberyjskie (ros. Новосиби́рские острова, Nowosibirskije ostrowa) – archipelag położony na Oceanie Arktycznym, pomiędzy Morzem Łaptiewów a Morzem Wschodniosyberyjskim o łącznej powierzchni ponad 35 tys. km², administracyjnie należą do Jakucji.
Geografia i geologia Archipelag składa się z trzech grup wysp: Wysp Anjou (właściwe Nowosyberyjskie), Wysp Lachowskich i Wysp De Longa. Największą wyspą archipelagu jest Kotielnyj o powierzchni 23 tys. km², pod względem powierzchni 47. wyspa na świecie.
Większość wysp zbudowana jest z luźnych materiałów osadowych, zachodnie wyspy zbudowane są z wapieni i łupku. Najwyższy szczyt wysp wznosi się na wysokość 374 m.
Klimat Na wyspach panuje klimat arktyczny, pokryte są śniegiem przez 9 miesięcy w roku, przeciętna temperatura w styczniu wynosi od −28 °C do −31 °C. W czerwcu na brzegach wysp maksymalna przeciętna temperatura to +8 °C do +11 °C, a minimalna przeciętna temperatura waha się od 3 °C do +1 °C. Wewnątrz wysp jest znacznie cieplej, przeciętna maksymalna temperatura wynosi od +16 °C do +19 °C, a minimalna od +3 °C do +6 °C. Roczne opady atmosferyczne do 132 mm.