okres wojenny okazał się jednak mało szczęśliwy dla utworzenia muzeum i oddalił na wiele lat realizację przedsięwzięcia. Dopiero po upływie niemal półwiecza, w 1958 r. na nowo odżyła idea zorganizowania w mieście placówki muzealnej, której orędownikami po raz kolejny okazali się społecznicy: Władysław Pałucki, Julian Kubiak, Bolesław Wójcicki, Bolesław Woźniak, Stefan Siekierski, Kazimierz Urbański, Karol Kuziemski, Marian Mirgos, Stanisław Milczarek, Bolesław Braun-Walicki, Tadeusz Wypyszyński, Stanisław Barański, Stanisław Piotrowski, Maciej Twardowski, Franciszek Biedrzycki, Józef Kwieciński, Adam Marciniak oraz bracia Marian Rejner i Tadeusz Rejner. Niebagatelną rolę odegrał Krzysztof Zwoliński, który został pierwszym dyrektorem muzeum. W celu zorganizowania muzeum powołano do życia specjalny zespół organizacyjny, w którym znaleźli się przedstawiciele ważniejszych lokalnych jednostek władzy i administracji, organizacji, stowarzyszeń, a także przedstawiciele zakładów pracy;