od 1985 członek prezydium Rady Naczelnej ZBoWiD. Członek honorowy Lubelskiego Towarzystwa Naukowego. Od 1952 do 1955 pełnił funkcję prezesa Wojewódzkiego Związku Gminnych Spółdzielni „Samopomoc Chłopska” w Krakowie oraz w Kielcach (Radomiu). W latach 1969–1976 dyrektor Wydawnictwa Lubelskiego. W 1971 został przewodniczącym Wojewódzkiego Komitetu Frontu Jedności Narodu w Lublinie. W 1974 wybrany w skład Zarządu Głównego, a w 1983 w skład Krajowej Rady Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej; od 1980 prezesował Okręgowi Lubelskiemu TPPR. W latach 80. członek Rady Krajowej Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego„Trybuna Robotnicza”, nr 109 (12 961), 10 maja 1983, s. 6..
W październiku 1980 otrzymał awans na stopień generała brygady w stanie spoczynku. Nominację wręczył mu w Belwederze przewodniczący Rady Państwa prof. Henryk Jabłoński.
Pochowany został 26 września 1987 w Alei Zasłużonych na cmentarzu wojskowo-komunalnym przy ul. Lipowej w Lublinie (kwatera P3AZ-1-1) wraz z żoną, Krystyną Dąbek z domu Bartoszewską (1913–1992). W pogrzebie w imieniu władz uczestniczyli: członek Biura Politycznego KC PZPR, sekretarz KC PZPR gen. broni Józef Baryła oraz prezes Zarządu Głównego ZBoWiD gen. broni Józef Kamiński. mały|Grób gen. Pawła Dąbka na cmentarzu przy ul. Lipowej