Władysław Karol Jentys (ur. 7 czerwca 1898 w Krakowie, zm. 23 września 1941 w KL Auschwitz) – polski działacz sportowy, doktor prawa, porucznik rezerwy artylerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Był najmłodszym dzieckiem profesora Stefana Jentysa i Anny z domu Czernak. Od 1908 uczęszczał do III Gimnazjum im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie, gdzie w 1916 zdał egzamin dojrzałości. W okresie szkolnym przez cztery lata należał do harcerstwa. W 1916 roku rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. 12 lutego 1917 został wcielony do armii austriackiej. Po ukończeniu szkoły dla oficerów w Wiedniu, został wysłany na front włoski, a następnie francuski, gdzie 26 września 1918 został ranny. Był leczony m.in. w szpitalu w Krakowie. Tam też po wyleczeniu i zwolnieniu z armii austriackiej 31 października 1918, zgłosił się do oddziałów obrony Lwowa i wyruszył na front pociągiem pancernym „Odsiecz I”. Przez rok brał udział w wojnie z Ukraińcami w randze podporucznika. Został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku w korpusie oficerów rezerwy artylerii. Następnie przeniesiono go do 7 p.a.p., wraz z którym uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej.