Podmiot gospodarczy – polski termin prawny oznaczający każdego aktywnego uczestnika procesów gospodarczych, niezależnie od formy organizacyjnej, którego decyzje i działania wywołują skutki ekonomiczne. Celem istnienia podmiotu gospodarczego było prowadzenie działalności gospodarczej.
Termin ten wywodzi się z przepisów ustawy o działalności gospodarczej z 1988 r., na mocy której zastąpił wcześniejsze pojęcie jednostki gospodarczejUstawa z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej (, ze zm.).. Miał on za zadanie określać każdego uczestnika działalności gospodarczej, m.in. osoby fizyczne wykonujące działalność gospodarczą, przedsiębiorstwa państwowe, spółdzielnie oraz spółki handlowe. W okresie międzywojennym funkcję tę sprawował termin „kupiec”Jan Kufel, Wojciech Siuda: Prawo gospodarcze dla ekonomistów, Poznań 2001, , s. 44-45.. W związku z upaństwowieniem gospodarki po wojnie to pojęcie stało się zbędne. Gdy od połowy lat 80. następowały zmiany, zaproponowano neutralny termin – „podmiot gospodarczy” – który nie miał kapitalistycznych konotacji i był akceptowany przez Polską Zjednoczoną Partię Robotniczą.