W trakcie swojej wędrówki pchnęli oni na południe wielkie masy Saków, które w latach ok. 145 – ok. 130 p.n.e. zalały Królestwo Greko-Baktryjskie.

Ok. roku 128 p.n.e. wysłannik cesarza Wudi (140-87 p.n.e.), Zhang Qian, odnalazł wodza Yuezhi w obozie nad Amu-Darią, jednak jego oferta przymierza przeciwko Xiongnu została odrzucona. Yuezhi są często identyfikowani z Tocharami, którzy według Strabona mieli podbić Baktrię i Sogdianę. Jeśli ta identyfikacja jest prawidłowa (co jest jednak kwestią sporną), to w roku 124 lub 123 p.n.e. Yuezhi pokonali i zabili króla Partów Artabanusa I (127–124/123 p.n.e.), ponieważ według Justynusa zrobili to Tocharowie. Niemniej na początku I w. p.n.e. Partowie przedsięwzięli ofensywę w kierunku wschodnim i zajęli Arię, Margianę i być może rejon dzisiejszego Meszhedu. Według „Księgi Późniejszych Hanów” po zajęciu Baktrii Yuezhi podzielili zajęte terytorium pomiędzy pięciu xihou (co jest chińską transkrypcją środkowoazjatyckiego tytułu jabgu). Państwo Da Yuezhi stanowiło zatem konfederację pięciu plemion. Jednym z tych plemion byli Kuszanowie. Z późniejszego okresu zachowały się liczne monety niejakiego Herausa (ok. 1-30 n.e.), który nazywał siebie władcą Kuszanów. Zgodnie z „Księgą Późniejszych Hanów” ponad sto lat po podboju Baktrii „xihou Guishuang [tj. Kuszanów], Qiujiu Que [tj.