Władysław Mrozowski ps. „Gruda” (ur. 21 stycznia 1896 w Bilczycach, zm. 25 czerwca 1968 tamże) – polski dowódca wojskowy, starszy sierżant Wojska Polskiego, członek Związku Walki Zbrojnej – Armii Krajowej, więzień obozów Auschwitz-Birkenau oraz Sachsenhausen.
Życiorys Dzieciństwo i młodość Urodził się 21 stycznia 1896 w miejscowości Bilczyce k. Krakowa, należących wówczas do Austro-Węgier. Ojciec jego, Stanisław Mrozowski był stangretem na pobliskim dworze; matką była Aniela z domu Augustynek. Miał trzech braci: Józefa, Stefana, Stanisława oraz trzy siostry: Zofię, Marię i Annę. Ukończył 7 klas szkoły podstawowej.
I wojna światowa 15 kwietnia 1915, w wieku 19 lat został powołany do służby wojskowej w cesarsko-królewskiej armii. Będąc w 13 pułku piechoty walczył na froncie włoskim w czasie I wojny światowej.
Wojna polsko-bolszewicka W 1918, wstąpił jako ochotnik do Wojska Polskiego. W 13 pułku piechoty (złożonym z byłych żołnierzy c.k. armii) walczył początkowo na froncie czeskim i cieszyńskim. Następnie na froncie ukraińskim, gdzie jako karabinowy pozostawał bez przerwy do połowy lipca 1919. Szczególnie odznaczył się w walkach pod Czortkowem, Daraczowem, Trembowlą oraz Tarnopolem.