Po roku 1951 wieś została formalnie podzielona między Polskę a radziecką Ukrainę.
W 1921 Sianki liczyły jeszcze 788 mieszkańców (spis powszechny z 1931 podawał 889), wśród których 62% stanowili grekokatolicy.
W polskich Siankach zachowały się do dziś grobowce Klary z Kalinowskich (zm. 1867) i Franciszka (zm. 1893) Stroińskich – przedwojennych właścicieli tych dóbr. Obecnie jest to tzw. obręb geodezyjny, leżący w obrębie Międzynarodowego Rezerwatu Biosfery „Karpaty Wschodnie”. W 1993 rekonstruowano mury kaplicy.
Na granicy Polski i Ukrainy w pobliżu Sianek ma swoje źródło rzeka San. Na samej granicy przy znaku granicznym 224 stoi ukraiński obelisk informujący, iż jest to źródło tej rzeki ().
Na początku lat 90. XX wieku, 150 m od Sanu, po stronie ukraińskiej, umieszczono 32 żelbetonowe kontenery z toksycznymi substancjami (17 ton substancji). Kilka z nich przeciekało, a trucizna groziła skażeniem SanuRelacja telewizyjna TVP1 z 20 października 2006 w cyklu „Na celowniku” o godz. 17.20.. Za pomocą środków unijnych kontenery usunięto jesienią 2008, a chemikalia zutylizowano w Niemczech.
Zobacz też Kiczera Siankowska
Przypisy
Linki zewnętrzne
Archiwalne zdjęcia związane z miejscowością w bibliotece Polona
Kategoria:Wsie w obwodzie lwowskim