Od października 1943 do lutego 1944 Grünewald był komendantem obozu Hertogenbosch/Vught. Był on tu odpowiedzialny za zbrodnię, która przeszła do historii jako Bunkerdrama. W styczniu 1944 jedna z więźniarek z bloku 23b została uwięziona w obozowym areszcie (bunkrze). Na wieść o tym pozostałe więźniarki z bloku zaprotestowały, a komendant obozu karnie zamknął 74 z nich w celi o powierzchni 9 m², niemal bez żadnej wentylacji. Po 14 godzinach, 16 stycznia 1944 bunkier otwarto. 10 kobiet nie przeżyło nocy. Za tę zbrodnię Grünewald skazany został przez sąd SS na 3,5 roku więzienia, ale ostatecznie zdegradowano go i wcielono do jednostek Waffen-SS walczących na froncie wschodnim.
Ponownie stał się członkiem 3 Dywizji Pancernej SS „Totenkopf”, w składzie której zginął wiosną 1945 r. w czasie walk na Węgrzech.
Przypisy
Bibliografia Tom Segev: Die Soldaten des Bösen. Zur Geschichte der KZ-Kommandanten. Rowohlt, Reinbek bei Hamburg 1995, . Coenraad J. F. Stuldreher: „Deutsche Konzentrationslager in den Niederlanden – Amersfoort, Westerbork, Herzogenbusch” w Wolfgang Benz (Red.): „Dachauer Hefte 5 – Die vergessenen Lager”, München 1994, . Ernst Klee: Das Personenlexikon zum Dritten Reich: Wer war was vor und nach 1945.