Nie powiodła się też próba opanowania budynków władz miejskich, czego miał dokonać Salviati. Oddzielony od reszty zamachowców, sam znalazł się w pułapce, został zamordowany i powieszony na balkonie Pałacu Vecchio. Jacopo de’ Pazzi, który próbował podburzyć mieszkańców miasta przeciwko Medyceuszom, także nie odniósł sukcesu. Co więcej, na ulicach miasta doszło do masowego krwawego polowania na uczestników spisku, w którym obok spiskowców zginęło także wiele niewinnych osób. Sam Wawrzyniec uratował od śmierci kardynała Riaria, który zapewniał go, że nie brał udziału w spisku i nie został o nim uprzedzony. Jacopo de’ Pazzi został następnego dnia złapany przez chłopów podczas ucieczki pod Florencją, zrzucony przez okno pałacu, a następnie włóczony ulicami, jego ciało ostatecznie wrzucono do rzeki Arno. Księży, którzy mieli zabić Wawrzyńca, odnaleziono po trzech dniach i zabito. Morderca Juliana, Bernardo Bandini, zbiegł do Konstantynopola, ale po kilku miesiącach został odesłany Wawrzyńcowi przez sułtana osmańskiego.