Rufino Jiao Santos (ur. 26 sierpnia 1908 w Guagua, zm. 3 września 1973 w Manili) – filipiński duchowny rzymskokatolicki, doktor teologii i prawa kanonicznego, biskup pomocniczy Manili w latach 1947–1949 i w latach 1950–1952, administrator apostolski diecezji Lipa w latach 1949–1950, administrator apostolski prałatury Infanta w 1950, biskup polowy Filipin w latach 1951–1973, administrator apostolski archidiecezji Manila w latach 1952–1953, arcybiskup metropolita Manili i prymas Filipin w latach 1953–1973, kardynał prezbiter od 1960.
Życiorys Święcenia kapłańskie otrzymał 25 października 1931 w Rzymie. Doktorat z teologii i prawa kanonicznego uzyskał na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. Podjął pracę duszpasterską w archidiecezji Manila. Podczas II wojny światowej przebywał w więzieniu od 4 lutego 1944 do 4 lutego 1945, kiedy to wojska amerykańskie go uwolniły. Wikariusz generalny archidiecezji Manila w latach 1945–1947.