Jerzy Maria Pniewski (ur. 1 czerwca 1913 w Płocku, zm. 16 czerwca 1989 w Warszawie) – polski fizyk, profesor Uniwersytetu Warszawskiego (od 1954).
Życiorys Jerzy Maria Pniewski urodził się w rodzinie Henryka, nauczyciela matematyki, i Amelii z Babeckich. Ukończył gimnazjum im. Stanisława Małachowskiego w Płocku i w 1930 rozpoczął studia matematyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Na trzecim roku zaczął studiować także fizykę. Jeszcze jako student, w 1935 został asystentem prof. Stefana Pieńkowskiego w Zakładzie Fizyki Doświadczalnej UW. Dyplom magistra matematyki uzyskał w 1936, a półtora roku później ukończył studia fizyczneJerzy Pniewski (1913–1989) Fundacja Panteon Narodowy [dostęp 2024-02-27]..
Podczas okupacji niemieckiej brał udział w tajnym nauczaniu oraz uczestniczył w seminariach fizycznych organizowanych przez prof. Pieńkowskiego.
Po zakończeniu II wojny światowej został awansowany na adiunkta UW. Wykładał matematykę dla studentów chemii oraz prowadził Zakład Fizyki w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego. W listopadzie 1948 wyjechał na dwuletni staż do pracowni fizyki jądrowej Uniwersytetu w Liverpoolu. W 1950 powrócił do Warszawy i w 1951, na podstawie badań wykonanych w Anglii obronił pracę doktorską.