Po zakończeniu wojny przeniósł się do Łodzi, gdzie pod koniec 1946 r., ukończył Liceum Pedagogiczne zdobywając dodatkowo kwalifikacje, które umożliwiły mu pracę w Zakładzie dla Dzieci Niewidomych w Łodzi. W roku uzyskania dyplomu ożenił się, a rok później urodziła się jego córka Maria Jolanta. Mitraszewski podjął również studia na Uniwersytecie Łódzkim na Wydziale Filozofii, a w 1951 r., uzyskał magisterium w zakresie filologii polskiej.

Od 1957 r., mieszkał wraz z rodziną we Wrocławiu, gdzie kontynuował prace z niewidomymi dziećmi, a także doprowadził do powstania Teatru Poezji. W 1962 r. jego małżonką została Władysława Orzechowska. W tym okresie nawiązał współpracę z pismami wydawanymi przez Polski Związek Niewidomych. Pierwsze artykuły publicystyczne jego autorstwa ukazywały się na łamach „Przyjaciela Niewidomych”.

Jako pisarz debiutował w 1974 r., książką „A jednak życie” będącą autobiograficznym zapisem wydarzeń z wczesnego dzieciństwa, która ukazała się nakładem Ossolineum.

Dwie spośród jego książek zostały przetłumaczone na język litewski, a kilka innych ukazało się w systemie brajlowskim.

Odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1982) Złoty Krzyż Zasługi (1974) Odznaka „Zasłużonego Działacza Kultury” (1999)