Rząd Tymczasowy Rzeczypospolitej Polskiej – częściowo uznany naczelny organ władzy wykonawczej powstały 31 grudnia 1944 z przekształcenia PKWN. Rząd kontynuował program polityczny Komitetu, zgodny z postulatami PPR, ZPP i KRN.
Uprawnienia PKWN zostały przelane na Rząd Tymczasowy ustawą KRN z 3 stycznia 1945 roku o trybie wydawania dekretów z mocą ustawy. Dotychczasowy przewodniczący PKWN Edward Osóbka-Morawski został premierem rządu i ministrem spraw zagranicznych, a wicepremierami Władysław Gomułka (PPR) i Stanisław Janusz (SL). Resortem obrony narodowej kierował gen. Michał Rola-Żymierski (PPR), ministerstwem bezpieczeństwa publicznego – Stanisław Radkiewicz (PPR). 1 lutego 1945 rząd przeniósł się z Lublina do WarszawyDariusz Baliszewski, Andrzej Krzysztof Kunert, Ilustrowany przewodnik po Polsce stalinowskiej 1944–1956, t. 1 1944–1945, Warszawa 1999, Wydawnictwo Naukowe PWN, s. 186–187., gdzie jego siedzibą był budynek Dyrekcji Kolei Państwowych przy ul.