Po koronacji władcy na cesarza (800 r.) wprowadzono nowy typ stempla, który na stronie licowej (awersie) ukazywał jego popiersie w wieńcu laurowym, a na odwrocie (rewersie) wizerunek świątyni z krzyżemWitold Garbaczewski: Reforma monetarna Karola Wielkiego (w bibliografii)..
Przebieg W roku 789 została przeprowadzono reformę miar i wag, według której zamiast dotychczasowego funta rzymskiego (libra) ustalono nową jednostkę wagową określaną odtąd jako funt karoliński, równą masie 408 gramów. Stała się ona podstawą zamierzonej reformy pieniądza dokonanej w latach 793–794.
Ze srebra o masie jednego funta wybijane było 240 denarów o masie 1,7 grama, które równe były dwudziestu obrachunkowym solidom. Stosowany w większych transakcjach solid równy był 12 denarom (denarius novus). Dla niższych potrzeb płatności wybijano również półdenary zwane obolamiHenryk Cywiński: Życie pieniądza. Warszawa: Książka i Wiedza, 1961, s. 152-153., a nawet ćwierćdenary (choć w niewielkich ilościach).