Benedyktynek w Jarosławiu”, „Kościół Kolegiata Wszystkich Świętych w Jarosławiu” oraz „Księstwa Oświęcimskie i Zatorskie” Tarnów – 1889. Prawie od samego początku pobytu w Jarosławiu bardzo angażował się w życie miasta. Był wieloletnim członkiem Rady Miasta (1890–1928), rady powiatu (1890–1918), w latach 1912–1913 wiceprzewodniczącego rady powiatu, a w 1919 został wybrany na burmistrza Jarosławia, przez kilka kadencji był posłem do Rady Państwa w Wiedniu z okręgu Jarosław-Rzeszów (m.in. w latach 1897–1901, 1916–1918), w Polskiej Komisji Likwidacyjnej był naczelnikiem Wydz. Oświatowego (odpowiednik ministerstwa), w latach 1906–1926 pełnił funkcję wiceprezesa Kasy Oszczędności, a w latach 1926–1928 przewodniczącego Komisji rewizyjnej Kasy Oszczędności, w latach 1902–1927 prezes Towarzystwa Bursy im. Mikołaja Kopernika. Zmarł 4 lutego 1938 w Wadowicach.
Otrzymał tytuł c.k. radcy rządu. Przyznano mu tytuł honorowego obywatela Dębicy.