Gdy mistrz osiągnął wiek 40 lat, był już bardzo sławny w Korei. Wycofał się wtedy z publicznego życia i w 1824 r. powrócił do klasztoru Taehŭng na górze Turyun. Spędził w nim i w wybudowanej przez siebie pustelni Ilji amDlatego jest znany także jako Iljiam. pozostałe 40 lat życia. Podczas tych lat pisał, medytował i studiował Tripitakę. Odbywał także rzadkie podróże oraz był odwiedzany przez swoich przyjaciół.

W 1841 r. wybudował Taekwangmyŏng (Halę Wielkiego Światła) oraz Poryŏn'gak (Halę Drogocennego Lotosu), gdzie namalował i zainstalował 172 portrety wybitnych mnichów oraz 12 patriarchów w historii Taedun sa. Warto wspomnieć, że był także trzecim patriarchą nowo założonej szkoły vinayiPierwszym mistrzem był Taeŭn Nang’o (1780–1841), drugim – Kŭmdam.

Pewnej nocy w sierpniu poprosił asystenta o pomoc, usiadł w pozycji lotosu skierowany na zachód i naturalnie wszedł w nirvanę. Było to 2 sierpnia 1866 r. Jego ciało przez bardzo długi czas zachowało naturalną ciepłotę i zapach.