Po 10 latach rodzina została zwolniona. Nadal jednak swoboda poruszania się była ograniczona, a do tego musiała osiedlić się przymusowo w innej części kraju.
Po kilku latach od oswobodzenia, bojąc się ponownego uwięzienia (słuchał potajemnie południowokoreańskiego radia), uciekł do Korei Południowej przez Chiny.
Zaangażował się w walkę o obronę praw człowieka w Korei Północnej.
Swoje życie w Korei Północnej oraz ucieczkę z niej opisał w autobiografii Usta pełne kamieni. Dziesięć lat w północnokoreańskim gułagu.
Zobacz też prawa człowieka w Korei Północnej
Bibliografia
Kategoria:Koreańscy działacze praw człowieka Kategoria:Ludzie urodzeni w Pjongjangu Kategoria:Uciekinierzy z Korei Północnej Kategoria:Urodzeni w 1968 Kategoria:Więźniowie północnokoreańskich obozów koncentracyjnych