W dniu 17 października 1942 wyszedł z Bergen w drugi patrol bojowy na północnym Atlantyku, z nowym i ostatnim swoim dowódcą por. mar. Hansem-Heinrichem Döhlerem. Patrolował następnie w ramach tzw. wilczych stad. W dniu 1 listopada 1942 roku wszedł w skład . W dniach 1–8 listopada 1942 roku brał udział w patrolu w ramach grupy okrętów podwodnych „Natter”. Podczas patrolu zatopił jeden statek i uszkodził statek-bazę wielorybniczą (następnie dobitą przez U-624). Patrol ukończył 5 grudnia w Breście, a 4 stycznia 1943 wypłynął w trzeci patrol. W dniach 6–22 stycznia 1943 roku uczestniczył w grupie „Falke” na północnym Atlantyku, a po rozwiązaniu tej grupy, wszedł w skład nowo utworzonej grupy „Haudegen” i działał w tej grupie do 15 lutego 1943 roku.

Po rozwiązaniu grupy „Haudegen” samodzielnie kontynuował patrol. W nocy 22 lutego 1943 roku zaatakował konwój ON-166, torpedując trzy statki. Został wykryty pod wodą przez polski niszczyciel ORP „Burza”, który skutecznie zaatakował go bombami głębinowymi, uszkadzając go i zmuszając do wynurzenia. Wycofując się na powierzchni, został wykryty przez amerykański eskortowiec USCGC „Campbell” (zmobilizowany kuter Straży Wybrzeża).