Jako absolwent akademii został skierowany do pracy w charakterze wykładowcy homiletyki w seminarium duchownym w Kamieńcu Podolskim. W 1906 r. został inspektorem seminarium duchownego w Chełmie. Trzy lata później otrzymał godność archimandryty i objął obowiązki rektora seminarium duchownego w Smoleńsku.
Biskup mały|Brama monasteru Świętego Ducha w Wilnie. Jako locum tenens, a następnie ordynariusz eparchii wileńskiej i litewskiej arcybiskup Eleuteriusz rezydował na jego terenie 21 sierpnia 1911 r. w soborze Trójcy Świętej w Ławrze św. Aleksandra Newskiego miała miejsce jego chirotonia biskupia, której przewodniczył arcybiskup fiński i wyborski Sergiusz. Eleuteriusz został wówczas biskupem Kowna, wikariuszem eparchii wileńskiej i litewskiej. Wyjechał z Kowna po wybuchu I wojny światowej, uciekając w 1914 przed frontem. Wyjeżdżając z Litwy, zabrał z Wilna relikwie męczenników wileńskich. Do 1917 przebywał w monasterze Dońskim w Moskwie. W czerwcu tego roku wyznaczony na locum tenens eparchii wileńskiej i litewskiej, gdy dotychczasowy metropolita wileński Tichon został wybrany na metropolitę moskiewskiego i kołomieńskiego. Uczestniczył w Soborze Lokalnym Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego w latach 1917–1918. Po zakończeniu jego prac wrócił do Wilna.