Uwieńczeniem projektu był ustanowienie komisji, która miała przygotować wybór biskupa (dla narodowego kościoła niemieckiego) i opracować odpowiednią ordynację wyborczą. Inna komisja miała zająć się opracowywaniem statutu organizacyjnego parafii, a jeszcze inna zajęła się określaniem praw starokatolików wobec prawa.
Przygotowanie wyboru biskupa wziął w swoje ręce prof. Fryderyk von Schulte i w dniu 4 czerwca 1873 roku zorganizował on synod powszechny, który większością głosów wybrał na biskupa starokatolickiego Niemiec Huberta Reinkensa z Wrocławia.
Podjęte decyzje ukazują jednoznacznie, jak bardzo starokatoliccy teologowie i kanoniści troszczyli się o to, by - przez możliwie najdokładniejsze przestrzeganie obowiązujących ustaleń kościelno-prawnych - utrzymać ciągłość ze starym, przedwatykańskim Kościołem, a na tej podstawie uzyskać wspólnotę z biskupimi Kościołami Wschodu i Zachodu. Zobacz też Kongres katolików w Monachium (22 września 1871–22 września 1871); Kongres starokatolików w Konstancji (12 września 1873–15 września 1873). Bibliografia
Kategoria:Historia starokatolicyzmu