W związku z tym, jako pierwsze okręty niemieckie, zostały wyposażone w urządzenia radiotelegraficzne.
W latach 1901–1905 wszystkie okręty przeszły przebudowę w stoczni Kaiserliche Werft w Wilhelmshaven. Zmodernizowano wówczas kotły, pogrubiono i podwyższono kominy, dodano 2 działa kal. 105 mm, zlikwidowano część wyrzutni torpedowych, dobudowano rufowe stanowisko dowodzenia oraz zmieniono konfigurację masztów.
Opis konstrukcji Kadłub pancerników typu Brandenburg został podzielony grodziami na 13 przedziałów wodoszczelnych. Kadłub został opancerzony pasem pancernym o szerokości 2,5 m i grubości (wraz z podkładką z drewna tekowego) do 600 mm, pokład otrzymał pancerz grubości 60–65 mm, wieże artyleryjskie 50–120 mm, barbety 300 mm (uzupełnione 210 mm drewna tekowego), do 300 mm. Do 1897 roku okręty posiadały sieci przeciwtorpedowe.
Opancerzenie okrętów miało być wykonane ze Kruppa, ale kłopoty z dostawami spowodowały, że część pancerza pancerników wykonano z gorszej jakości pancerza zespolonego, o konstrukcji przekładkowej.