Telepinu (Telipinu) – hetycki bóg urodzaju, przejęty od Hatytów. Pierworodny i ulubiony syn boga burzy Teszuba i Hebat. Brat boga Sarruma (w panteonie z Kizzuwatny)
Należne mu ofiary składano w pustym pniu drzewa.
U górskich ludów na Kaukazie istniał kult TelipijaZarys dziejów religii, rozdz. "Religie Azji Mniejszej", , s.263.
Mit o zaginięciu i powrocie
Telepinu jest bohaterem mitu, który opowiada o jego zniknięciu i "przywróceniu do życia". Początek opowieści zaginął, więc nie wiadomo dlaczego Telepinu postanowił zniknąć. Gdy bóg odchodzi pojawiają się niepożądane skutki zakłócające harmonię świata: gaśnie ogień, zboże nie dojrzewa, ludzie i zwierzęta nie łączą się w pary, samice zwierząt porzucają swoje młode, pastwiska i źródła wysychają, nie można się nasycić. Wysłannicy boga słońca, najpierw osioł a następnie bóg burzy, na próżno szukają Telepinu i dopiero pszczoła, posłana przez boginię matkę Hannahannę odnajduje boga śpiącego w zagajniku opodal miasta Lihzina. Wyrwany ze snu użądlony i rozwścieczony Telepinu z furią atakuje wszelkie przejawy życia, których jest twórcą. Dopiero przy pomocy magii i rytuałów oczyszczenia ze zła (wykonanych głównie przez Kamrusepę) bogowie przywracają dawny rytm życia.