W 1765 roku kolejny architekt – Sawwa Czewakinski – otrzymał zadanie odbudować magazyny wykorzystując do tego celu cegłę. Do 1788 roku, kiedy wstrzymano prace nad nowym projektem, Jean-Baptiste Vallin de la Mothe zaprojektował i nadzorował budowę wysokiego neoklasycystycznego łuku nad kanałem łączącym wewnętrzny port z rzeką Mojką. Konstrukcja, przywodząca na myśl bramę prowadzącą do wyspy, znana jest jako Łuk Nowej Holandii. Ceglanej budowli towarzyszyły masywne toskańskie kolumny wykonane z czerwonego granitu.
W latach 1828–1829 na wyspie wybudowane zostało Więzienie Marynarki Wojennej, a w 1893 roku – basen testowy dla konstruktorów. W latach 1900–1908 inżynier Aleksiej Kryłow wykorzystywał ten basen do prób nowych modeli statków. W 1915 roku Sztab Generalny Rosyjskiej Marynarki Wojennej uruchomił na wyspie radiostację, która była najsilniejszą w całym Imperium Rosyjskim.
Po rewolucji październikowej XVIII-wieczne budynki Nowej Holandii zaczęły stopniowo popadać w ruinę.