Żwirowiec stepowy (Glareola nordmanni) – gatunek średniej wielkości ptaka wędrownego z rodziny żwirowcowatych (Glareolidae), zamieszkujący pas od delty Dunaju, przez Ukrainę po Ałtaj. Zimuje w południowej Afryce, nieregularnie w zachodniej Afryce. Do Polski zalatuje sporadycznie. Jest bliski zagrożenia wyginięciem.
Taksonomia Po raz pierwszy gatunek opisał Johann Fischer von Waldheim w 1842; nadał mu nazwę Glareola nordmanni; holotyp pochodził ze stepów południowej Rosji. Wcześniej przedstawicieli tego gatunku uznawano za żwirowce łąkowe (G. pratincola syn. G. torquata). Obecnie (2025) Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny i autorzy AviList utrzymują podaną nazwę naukową; nie wyróżniają podgatunków.
Epitet gatunkowy upamiętnia Alexandra von Nordmanna (1803–1866) – fińskiego zoologa i badacza.
Morfologia mały|lewo|Żwirowiec stepowy na zimowisku w RPA Długość ciała wynosi 23–26 cm. Na dziób przypada 12–15 mm, ogon 89–117 mm. Skrzydło mierzy 180–216 mm, skok 34–41 mm, pazur środkowego palca stopy 6–7 mm. Masa ciała wynosi 84–105 g.