Muzyka na Melissie jest jednak cięższa, masywniejsza, bardziej intensywna od wzorców z lat 70. Wiąże się to z wpływem rozwijającego się równolegle New Wave of British Heavy Metal (NWOBHM), który z kolei powstał na Wyspach pod wpływem rewolty punkrockowej. Młode, bezkompromisowe europejskie zespoły heavymetalowe poszukiwały na początku lat osiemdziesiątych brzmień mocniejszych, bardziej szorstkich. Podkręcały tempo utworów na płytach, dokładały decybeli na koncertach. zaproponowały własny wizerunek sceniczny, styl ubierania, makijażu i fryzur. I eksperymentowały z tekstami utworów, interesując się mroczną naturą człowieka.
Muzycy Mercyful Fate przeszli podobne poszukiwania, utarli jednak na tej drodze własną, niepodrabialną ścieżkę. Tym, co odróżnia debiut Mercyful Fate od zespołów brytyjskiej fali, jest przede wszystkim unikatowy wokal Kinga Diamonda. Wokalista operuje głosem o rzadko spotykanej skali, od niskiego, potężnego growlu po wysoki, niemal piskliwy falset. Słychać to np. w At the Sound of the Demon Bell, gdzie Diamond wielokrotnie zmienia wysokość głosu, operuje skrajnymi rozpiętościami skali, miejscami imituje też chórki.