Poza działalnością naukowo-dydaktyczną pełnił również kilka istotnych funkcji organizacyjnych na Uniwersytecie Wrocławskim. W latach 2008–2012 sprawował funkcję zastępcy dyrektora Instytutu Historycznego UWr do spraw dydaktycznych. W latach 2012–2016 był prorektorem ds. studenckich na swojej macierzystej uczelni [on-line] [dostęp:28.03.2012]Władze IH UWr kadencji 2008-2012 [on-line] [dostęp: 1.06.2012].
Dorobek naukowy Jego zainteresowania badawcze koncentrują się wokół zagadnień narodowościowych Europy Środkowo-Wschodniej w XIX i XX wieku, historii Ukrainy oraz relacji polsko-ukraińskich w XX stuleciu, historii Rosji i Związku Radzieckiego w XX wieku, dziejów diaspory polskiej na Wschodzie, zwłaszcza na terenie Imperium Rosyjskiego, ZSRR i państw powstałych po rozpadzie ZSRR, problematyki stosunków polsko-radzieckich i polsko-rosyjskich w czasach najnowszych, migracji przymusowych na obszarze Europy Środkowo-Wschodniej oraz kwestii związanych z historią Wrocławia i Dolnego Śląska w XX wieku. Prowadził badania i kwerendy w kilkudziesięciu archiwach polskich, ukraińskich, rosyjskich, białoruskich, litewskich, niemieckich i czeskich. Jest autorem ponad 150 publikacji naukowych, w tym 4 monografii i współautorem 3 kolejnych monografii, nie licząc kilkudziesięciu publikacji o charakterze popularnonaukowym w prasie i periodykach.