Kopuła kości czołowych Arenysaurus uznana została za cechę diagnostyczną rodzaju. Nie miała sobie równych wśród innych okazów. Kość ta była krótka, jej długość podzielona przez szerokość wynosiła około połowy. Kości te nie łączą się ze sobą całkowicie. Powierzchnią grzbietowo-boczną kość ta przypomina swój homolog u Sahaliyania; jest wklęśnięta, ale w mniejszym stopniu, natomiast tylna część odróżnia się od parazaurolofa i Charonosaurus. Wyrostki przednie tworzą szczelinę pośrodkową, charakterystyczną dla Lambeosaurinae prócz parazaurolofa.
Kość ciemieniowa nie była wsunięta między kości łuskowe na powierzchni potylicznej. W ogóle, co typowe dla Parasaurolophini, nie tworzyła potylicznej powierzchni czaszki. Autorzy porównują ją do klepsydry. W kierunku przednio-tylnym była krótka, z kością czołową łączyła się szwem o skomplikowanym przebiegu. Grzebień strzałkowy jest krótki i wąski. Występują małe, prawie jajowate otwory nadskroniowe, nieco dłuższe niż wyższe. Autorzy porównują je do obserwowanych u Jaxartosaurus.