Później uciekł z NRD do Niemiec Zachodnich., karę odbywał w zakładzie w Budziszynie.
W 1964 ułaskawiony, podjął pracę w Wydawnictwie Sankt Benno w Lipsku.
Wraz z Dertingerem represjom poddano całą rodzinę: żonę (skazana na 8 lat), syna Rudolfa (skazany na 3 lata, później uciekł do RFN, gdzie został dziennikarzem), matkę (aresztowana, a później zesłana w Rudawy), córkę Oktavię (aresztowana, a później wysłana do babci w Rudawach), syna Christiana (oddano go na wychowanie nowym rodzicom związanym z SED).
Odznaczony m.in. Orderem Polonia Restituta.
Przypisy
Bibliografia
Hermann Wentker, Außenpolitik in engen Grenzen. Die DDR im internationalen System, München 2007. . Leksykon NRD: Georg Dertinger Hartmut Jäckel: Georg Dertinger und die Seinen
Kategoria:Deputowani Izby Ludowej Kategoria:Działacze CDU (NRD) Kategoria:Ministrowie NRD Kategoria:Niemieccy ministrowie spraw zagranicznych Kategoria:Niemieccy dziennikarze Kategoria:Ofiary represji komunistycznych w Europie 1917–1991 Kategoria:Ludzie urodzeni w Berlinie Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Zmarli w 1968