W ocenie współpracowników był człowiekiem dobrym i uprzejmym, ale niesamodzielnym i nierozumiejącym swojej roli w Gdańsku. W stosunku do władz Wolnego Miasta zajmował postawę ugodową i unikając konfliktów chciał pozyskać do współpracy z Polską Senat Wolnego Miasta Gdańska i sfery gospodarcze miasta, jak się okazało jego starania były bezskuteczne.
Został odwołany ze stanowiska, w związku ze zmianą polskiego nastawienia do Wolnego Miasta Gdańska na bardziej konfrontacyjne, i 5 lipca 1921 przekazał urząd Leonowi Plucińskiemu.
Pochowany został w grobowcu rodzinnym na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera 5-wsch-po prawej Noelów)Karolina Grodziska-Ożóg, Cmentarz Rakowicki w Krakowie (1803–1939), wyd. II, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1987, s. 98..
Zobacz też Komisariat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Wolnym Mieście Gdańsku
Przypisy
Bibliografia Stanisław Mikos: Działalność Komisariatu Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej w Wolnym Mieście Gdańsku 1920–1939, Państwowe Wydawnictwo Naukowe Warszawa 1971. Jacek Majchrowski: Kto był kim w drugiej Rzeczypospolitej, BGW Warszawa 1994, . Przemysław M.