Jesienią 1938 został aresztowany na Zaolziu, w marcu 1939 Sąd Okręgowy w Rzeszowie uznał go za winnego prowadzenia działalności antypaństwowej i skazał na cztery i pół roku więzienia. Wyrok odbywał w więzieniu w Sanoku.
W czasie okupacji niemieckiej zaangażował się w działalność Stronnictwa Ludowego „Roch” i był członkiem trójki powiatowej tej organizacji w Brzozowie (od lutego 1942 do września 1943 przewodniczący). Organizował w powiecie tajne nauczanie.
Po wojnie, po utworzeniu Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej, z ramienia Polskiego Stronnictwa Ludowego objął obowiązki starosty w Jarosławiu. Utracił stanowisko, kiedy usiłował przeciwdziałać fałszerstwom w czasie referendum 30 czerwca 1946; znalazł się wówczas pod obserwacją funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa. W grudniu 1946 został zgłoszony przez PSL jako kandydat na posła na Sejm Ustawodawczy; aresztowanie Walentyna Dżuli 20 grudnia, pod pozorem jego współpracy z Narodowymi Siłami Zbrojnymi, wykorzystano jako pretekst do unieważnienia listy ludowców w okręgu przemyskim. Walentyn Dżula pozostawał w areszcie do 23 marca 1947, początkowo w Powiatowym Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego w Jarosławiu, potem w Wojewódzkim Urzędzie w Rzeszowie.