Przez wiele lat związany z Narodowym Muzeum Historycznym w Sofii. W latach 1994–1998 po raz pierwszy pełnił funkcję jego dyrektora. Został odwołany przez minister kultury Emmę Moskową na skutek konfliktu z prezydentem Petyrem Stojanowem dotyczącego kwestii zwrot do klasztoru Zografu wywiezionego nielegalnie do Bułgarii rękopisu Słowianobułgarskiej historii. Powrócił na stanowisko dyrektora w 2001, zajmując je do 2009. Wcześniej w 2000 wydał publikację Desette łyżi na makedonizma (pol. Dziesięć kłamstw macedonizmu), która wzbudziła kontrowersje zwłaszcza wśród Macedończyków.
Działał również politycznie, należał do Bułgarskiej Partii Socjalistycznej, wchodził w skład władz tego ugrupowania. Został zawieszony w prawach członka partii, gdy w kampanii na burmistrza Sofii w 2005 poparł Bojka Borisowa. W wyborach parlamentarnych w 2009 z listy założonej przez tegoż partii Obywatele na rzecz Europejskiego Rozwoju Bułgarii uzyskał mandat posła do Zgromadzenia Narodowego 41. kadencji.