mały|Stanisław Moniuszko (1819–1872) Prząśniczka – polska pieśń folkowa, skomponowana na głos i fortepian przez Stanisława Moniuszkę i wydana po raz pierwszy w 1846 roku w ramach Trzeciego Śpiewnika Domowego. Za źródło warstwy tekstowej utworu odpowiada Jan Czeczot, poeta, etnograf i znawca kultury ludowej.
Tytułowa prząśniczka stanowi element tkackiego kołowrotka, gdzie umocowane jest przędziwo. Błędem jest użycie tego słowa w znaczeniu „kobieta zajmująca się przędzeniem”, co spotykane jest nawet w oficjalnych tekstach literackich. W rzeczywistości kobieta zawodowo zajmująca się przędzeniem to prządka.
Geneza i popularność Pieśń powstała w 1846 roku w Wilnie. Stanisław Moniuszko skomponował ją do tekstu Jana Czeczota, na podstawie jego zbiorów literackich, znanych szerzej jako Piosnki wieśniacze własne.
Po stworzeniu utworu przez Moniuszkę, pieśń zyskała ogromną popularność i doczekała się licznych aranżacji na przestrzeni wszystkich lat swojego istnienia. Obecnie często wykonywana jako utwór instrumentalny, na instrumentach dętych. Jej transkrypcję na fortepian wykonał polski kompozytor Henryk Melcer-Szczawiński.